yalnız renk...
17/4/2008 -Kategori: yazilarim
Aşka tarif ettirmeli yalnızlığı.Sevdanın karanlığı,
yürek burkan ayrılığı.Aşk dediğin nedir ki zaten;
üç harfe sığmayan,tarifi mümkün olmayan, her
yürekte farklı bir renge bürünen,deli dolu bir alem.
Yüreğimin yalnızlığını,savursun rüzgarlar. Ne yal-
nızlıklar besledi bu yürek, ne karalar takındı, ne
acılar içti.Belli ettirmedi rengini, lakin içi kapkaraydı.
Aşka kara sevdalıydı. Sevemedi, ne beyazı,
ne maviyi, ne de kırmızıyı.İllaki de, kara sevdalıydı.
Aramadım, ne ayı,ne güneşi ne de yıldızı.
Gönüllerde sade siyahı. Kapansın yalnızlığım,
çekin perdeleri,yazılsın kara yazım.
Umutsuz değilim,gonca açmamış yürekler;
hazan mevsimindeyim.Gelecek baharım,
dönecek kara bahtım.Elbet gündönümü bizi de
bulacak. Geçip; ince,uzun, 'kara' yolu.
Zamansız ayrılıklar, susturur dilleri.
Susmasın yalnızlığımın çığlığı.Yankılansın
dağlarda,ses versin yalnızlığa.
Susuz açmış güllerim.Kararmış taç yapraklar.
Yürek kaktüsleri, batmasın sevgilere.Acıtmasın,
ağlatmasın çiğ tanesi sevgiler.
Çöl çiçeğim...Bir kum tanesine inat
büyümekteyim. Çöl yalnızlığına gebeyim.
Bir sevda esintisine, geceden beklemedeyim.
Serap olmuş kucaklar, bir o yana,bir bu yana
yürümekteyim.
Yaslı kucaklar,hüzün kucağıyla beni sarıp
sarmalar. Avuçlarında, hüzün ve ayrılık tohumu,
belleğimde üç beş kırıntı sevgi; yetinmeli mi
yoksa dilenmeli mi?.
Kanat çırpıp yedi kat göğe...Uçmalıyım!..
Tek kanada inat, sevgi taşımalıyım.
Sade bana değil,yürek taşıyan her bedene.
Bugün olmazsa bile,günün birinde elbette...
Gökben Dıvarcı
16/04/2008
Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder!
0 yorum yazılmıştır